به نام آن که جان را در صراطِ عشق افروخت دست‌های کوچکِ فرزندانمان و دلهای گرمِ خانواده‌هایشان، این روزها پلکانی شده است برای عروجِ هم‌دلی. وقتی خبر از سنگرِ مردانِ مردِ جنوب رسید—آنان که جان بر کف، پاسدارِ حریمِ این آب و خاک‌اند—درنگ جایز نبود؛ هر کس هر آنچه در توان داشت، از درهم‌دینارِ مادی تا پیوندهای عمیقِ عاطفی را به میدان آورد تا گواهی دهد فاصله‌ها، حائلِ دلهای بیدار نیست. دست‌مریزاد به این دست‌های پرمهر و خانواده‌های اصیلی که معنای حقیقیِ «یاری» را تفسیر کردند.
و شما، ای غیورمردانِ حماسه‌سازِ جنوب؛ بدانید که در این سوی میدان، فرزندانِ این سرزمین با هر نَفَس و با هر گام، پشت‌گرمِ حضورِ شمایند و دلهای ما، سنگرِ پشتیبانِ شماست. سپاس بر این شورِ بی‌بدیل و این هم‌دلیِ آسمانی… ✨🌿
دیدگاهتان را بنویسید