لحظه‌ای که چراغ‌های سینما خاموشند و روایتِ آن دلاوری‌ها شروع شد، سکوتِ بچه‌ها برایمان شنیدنی‌ترین صدایِ دنیا بود. «نقش ما امروز در جهان چیست؟» این روایت مشقِ تاریخ نیست؛ کلاسِ درسِ «ایستادگی» است. برای نوجوانان‌هایی که در هیاهویِ ما امروز، فقط یک اردو برگزار نکردیم؛ ما بذرِ یک پرسش را در ذهن‌های نوجوانان‌مان کاشتیم: جهانِ مدرن، قهرمان‌های واقعی‌شان را گم کرده‌اند، یادآوریِ نامِ شهیدان، یعنی بازگشت به خویشتنِ اصیل. تمامِ وجودمان افتخار شد، از بودنِ کنارِ این نسل که باید وارثانِ شایسته‌ی آن ایثار باشند.
دیدگاهتان را بنویسید