سرود “من طفولتی”

مِن طفولتي

از کودکی ام

‎أصغرُ الخدَم

کوچکترین خادم شما هستم

‎ذكرُ  “يا حسين”

ذکر یا حسین

‎أعظمُ النعم

بزرگترین نعمت هاست

‎حدَّثَت عنكَ للوَرى عيناي

چشمانم از تو سخن گفتند

‎وفي هواكَ أزهرَت دنياي

و در راه عشق به شما دنیایم شکوفا شد

‎يا شاطئَ الأمانِ يا مولاي

ای ساحل آرامش ای آقای من

‎ونعمَ الإمام

و چه خوب امامی

‎ربّيتَني وصِغتَ ذاتي

مرا پروراندی و سر و سامان دادی
‎

وصِرتَ مِحورَ الحياةِ

و محور زندگانیم شدی
‎

أيا سفينةَ النجاةِ

ای کشتی نجات من

‎

ذكرُك الجَميل

ذکر زیبای تو
‎

حيثُ فاحَ عطرُهُ أسير

جایی که عطر آن پیچیده باشد می روم
‎

فأنا المُتيمُ الصَّغير

من آن عاشق کوچک شما هستم
‎

يا مولاي

ای آقای من

‎

كلَّ ليلةٍ

هر شب
‎

أطلبُ من أمّيَ الدعاء

از مادرم می خواهم دعا کند
‎

أن ازورَ أرضَ كربلاء

که زائر کربلا باشم
‎

يا مولاي

ای اقای من

____

‎مِن طفولتي

از کودکی ام
‎

بل إلى المَشيب

تا به هنگام پیری
‎

تحتَ خَيمتِكْ

درپناه تو هستم

‎ايُّها الحبيب

ای محبوب من
‎

يا سِراجاً يُضيءُ أزماني

ای چراغ روشن کننده تمامی لحظاتم
‎

لا لِسواكَ كلُّ أحزاني

همه ی غم و اندوهم برای توست
‎

على يديكَ كانَ إيماني

ایمانم به واسطه ی تو بود

‎

إليكَ انتميت

به تو تعلق دارم
‎

واختَلطَ الهوى بِدمي

و عشق شما در خونمم جاری شد
‎

بأبي سيدي وأمي

پدر ومادرم به فدایت
‎

فصرتَ ثورتي وعزمي

قیام و عزم من شدی

‎

حُلميَ الوحيد

همه ی رویای من این است
‎

أبقى عاشقاً وخادِما

که عاشق و خادمت باقی بمانم
‎

ثمَّ ثائراً مُقاوما

و انقلابی و مقاوم باشم
‎

وذا عهدي

و این پیمان من با شماست

‎وأنا الذي

و من همانی هستم
‎

أدعو اللهَ في عزائِكُم

که از خدا می خواهم در عزای شما
‎

حتّى آخُذَ بثارِكُم

از منتقمین خون شما باشم
‎

معَ المهدي

در رکاب مهدی عج الله